Vredig dromen

ze is thuisgekomen, waar ze hoort
en deint in het warme badwater nog wat na
zich niet bewust van het kille sanitair
om haar heen, de waan van de dag
weerspiegeld op iedere tegel,
een verwensing, een verwachting,
een verplichting

haar vingers spelen met het sop
zoals een dreumes dat met een kruimel doet
haar ogen kijken onbevooroordeeld
naar het naakte lichaam onder het oppervlak
haar oren horen de laatste druppel
uit de kraan als een onschuldig plonsje
haar tong proeft de smaak van zuivere tijd

natte voetstappen naar de slaapkamer
vervagen in de loop van de nacht
alsof wreedheid nooit heeft bestaan

ze fluistert ’s avonds voor het slapen gaan
nog iedere keer: ‘Ik hou van je’

en droomt dan verder

18 maart 2012 · Categorie: gedicht