Notitieboekje

Mijn vrouw heeft de papieren agenda aan de wilgen gehangen. Nu noteert ze afspraken op onze tablet, waarna een overzicht ook meteen te zien is op haar telefoon. Dat werkt een stuk prettiger, zegt ze, helemaal als manlief voortaan hetzelfde doet. Schoorvoetend legde ik vast dat ik naar de kapper moest. En dan ook meteen maar een dag in september, want ik weet dat ik dan vrij moet zijn. Dit is eigenlijk niets voor mij. Ik doe het liever analoog. Als het gaat om het bijhouden van kleine notities. Maar zeker ook omdat ik niet vergroeid wil raken met een telefoon of een tablet. Het is al erg genoeg dat je er onderweg iedereen mee ziet lopen, dus ik doe het niet.
In een tijd dat de wereld digitaliseert, is het een verademing om het op de ouderwetse manier te blijven doen. Enkele jaren geleden kreeg ik een Midori Traveler’s Notebook, een in een leren omslag gebonden notitieboek. Naarmate je het meer gebruikt, krijgt het karakter en je kunt het met allerlei aanvullingen uitbreiden tot het aan je wensen voldoet. En voor een snelle krabbel is een klein cahier van Moleskine, een merk met een boeiend verleden, uitermate geschikt.
Iets wat voor de heb nog op mijn lijstje staat wordt gemaakt door het Milanese bedrijf Ogami: papier van steen, oftewel Repap (‘paper’ achterstevoren). De aanschaf van deze boekjes zal waarschijnlijk niet lang meer op zich laten wachten. Het hart van een papierliefhebber gaat hier sneller van kloppen…

12 februari 2014 · Categorie: blog