Lomografie

Soms zijn dingen zo geavanceerd of mooi dat je de schoonheid ziet in iets wat juist niet helemaal perfect is. Dankzij de digitale camera is fotograferen een makkie: op één opslagkaart kun je duizenden foto's kwijt en slechte opnamen vis je er zo tussenuit. Dat was in het analoge tijdperk, nog niet eens zo heel lang geleden, wel anders. Toen moest je kiezen tussen een rolletje voor zwart-wit of kleur, was door- en terugdraaien duidelijk hoorbaar en duurde het minstens een uur voor je het resultaat kon bewonderen. Nu dat verleden tijd is, zeggen we dat fotograferen z'n charme heeft verloren. Daar valt iets van te zeggen. Want met het verdwijnen van de analoge fotografie is ook het spontane van foto's maken verloren gegaan. En wat te denken van het verrassingselement? Je wist pas wat je had op het moment dat je de ontwikkelde afdrukken onder ogen kreeg, vaak aan de balie van de eenuursservice.

Al in 1948 zag de eerste voorloper van de 'meteenresultaatcamera' het licht. Toen introduceerde Polaroid de eerste camera die zelf foto's kon ontwikkelen. Dit principe leek mede door de komst van de digitale camera ten dode opgeschreven, maar dankzij liefhebbers is het nog altijd mogelijk om karakteristieke polaroidfoto's te maken. Ook fotograferen met een rolletje wordt af en toe nieuw leven ingeblazen. Als je nog foto's maakt met een analoge camera, dan ben je misschien wel een lomograaf. Deze benaming is afgeleid van de Lomo Compact Automaat, een eenvoudige camera van Russische makelij die in 2005 uit de productie is genomen. Lomografie is eigenlijk fotograferen zoals onze ouders dat deden, maar dan met iets meer nonchalance. Het doet er niet toe of een foto onscherp, bewogen dan wel verkeerd belicht is. Je maakt foto's zonder erbij na te denken en ziet pas later of ze gelukt zijn. Inmiddels bestaan er hele gemeenschappen van enthousiastelingen en wemelt het op internet van de analoge foto's. Er worden zelfs nieuwe camera's gemaakt voor dit doel.

Leuker is natuurlijk om een oud fototoestel op de kop te tikken en in de winkel om een rolletje te vragen. Zoek daarna de onderwerpen niet op, want ze komen vanzelf voorbij. Ik vind het iets rustgevends hebben. Iedere klik is een verrassing voor later.

7 oktober 2011 · Categorie: blog