Privacy

Gaat de uitspraak 'Ik heb toch niets te verbergen' werkelijk op? Als je weet wat en hoeveel informatie er over je doen en laten wordt opgeslagen, realiseer je je pas hoe belangrijk privacy is. Het radioprogramma De Gids.FM van Felix Meurders besteedt deze week uitgebreid aandacht aan dit onderwerp. Iedere dag wordt een bepaald onderdeel belicht. Op deze pagina worden de items verzameld. De eerste aflevering gaat over hoe je onder controle staat vanaf het moment dat je wakker wordt, de tweede uitzending geeft antwoord op de vraag wat instanties en bedrijven van je weten en het derde item is een discussie met Tweede Kamerleden. De moeite waard om eens te beluisteren.

11 januari 2012 · Categorie: blog


Televizierring 2011

Zelfs na het weekend is het nog het gesprek van de dag: Voetbal International heeft de gouden Televisierring 2011 gewonnen. Het gala heb ik niet gezien, het fragment van een verbaasde Mies Bouwman, die de uitslag bekend mocht maken, inmiddels wel. En dan die teleurstelling in de ogen van John de Mol, wiens programma The Voice of Holland er tegen alle verwachtingen in niet met de prijs vandoor ging. Ik geniet er met volle teugen van! Als er één ding duidelijk is, is het wel dat een bepaald format niet alleen wint omdat het hogere kijkcijfers heeft. The Voice Of Holland is een talentenjacht, waarvan we er de laatste jaren al zoveel voorbij zagen komen. Inhoudelijk gezien kun je het niet vergelijken met Voetbal International, maar de winnaar doet er zeker niet voor onder. Is het terecht dat het praatprogramma van Wilfred Genee en Johan Derksen heeft gewonnen? Ja, want de gouden Televisierring is een publieksprijs. Is het terecht dat zowel Mies Bouwman als 'tv-kenner' Bert van der Veer het evenement niet meer dan een belspelletje vinden waarbij kwaliteit niet telt? Ik denk het niet. Wat is kwaliteit? En welk programma hangt meer van het bellen en sms'en aan elkaar dan The Voice of Holland? Juist. Voetbal International, van harte gefeliciteerd...het was een geweldige overwinning!

24 oktober 2011 · Categorie: blog


Lomografie

Soms zijn dingen zo geavanceerd of mooi dat je de schoonheid ziet in iets wat juist niet helemaal perfect is. Dankzij de digitale camera is fotograferen een makkie: op één opslagkaart kun je duizenden foto's kwijt en slechte opnamen vis je er zo tussenuit. Dat was in het analoge tijdperk, nog niet eens zo heel lang geleden, wel anders. Toen moest je kiezen tussen een rolletje voor zwart-wit of kleur, was door- en terugdraaien duidelijk hoorbaar en duurde het minstens een uur voor je het resultaat kon bewonderen. Nu dat verleden tijd is, zeggen we dat fotograferen z'n charme heeft verloren. Daar valt iets van te zeggen. Want met het verdwijnen van de analoge fotografie is ook het spontane van foto's maken verloren gegaan. En wat te denken van het verrassingselement? Je wist pas wat je had op het moment dat je de ontwikkelde afdrukken onder ogen kreeg, vaak aan de balie van de eenuursservice.

Al in 1948 zag de eerste voorloper van de 'meteenresultaatcamera' het licht. Toen introduceerde Polaroid de eerste camera die zelf foto's kon ontwikkelen. Dit principe leek mede door de komst van de digitale camera ten dode opgeschreven, maar dankzij liefhebbers is het nog altijd mogelijk om karakteristieke polaroidfoto's te maken. Ook fotograferen met een rolletje wordt af en toe nieuw leven ingeblazen. Als je nog foto's maakt met een analoge camera, dan ben je misschien wel een lomograaf. Deze benaming is afgeleid van de Lomo Compact Automaat, een eenvoudige camera van Russische makelij die in 2005 uit de productie is genomen. Lomografie is eigenlijk fotograferen zoals onze ouders dat deden, maar dan met iets meer nonchalance. Het doet er niet toe of een foto onscherp, bewogen dan wel verkeerd belicht is. Je maakt foto's zonder erbij na te denken en ziet pas later of ze gelukt zijn. Inmiddels bestaan er hele gemeenschappen van enthousiastelingen en wemelt het op internet van de analoge foto's. Er worden zelfs nieuwe camera's gemaakt voor dit doel.

Leuker is natuurlijk om een oud fototoestel op de kop te tikken en in de winkel om een rolletje te vragen. Zoek daarna de onderwerpen niet op, want ze komen vanzelf voorbij. Ik vind het iets rustgevends hebben. Iedere klik is een verrassing voor later.

7 oktober 2011 · Categorie: blog


Terug!

Een van mijn favoriete weblogs is die van Shirley Brandeis en Linda Versteege, twee freelance journalisten die hun ervaringen 'op de werkvloer' eerder al bundelden in een boek en daarna vrolijk verder gingen op internet. Inmiddels bestaat het team uit vijf enthousiaste schrijvers (en soms een gastblogger), die samen gemiddeld vier stukjes per week publiceren en daarmee een kijkje geven in de keuken van de journalistiek. Daar kwam enkele weken geleden plots een eind aan. Niet omdat de koek op was. Nee, want nog eens 389.956 andere weblogs waren ineens verdwenen. Oorzaak: migratieproblemen bij Sanoma, eigenaar van Weblog.nl. Blogplatform TypePad is vervangen door een alternatief en dat is helemaal uit de hand gelopen. Hoewel men zegt er alles aan te doen om de boel weer online te krijgen, is iedere dag langer op zwart een dag teveel. Om die reden hebben Shirley en Linda hun weblog elders ondergebracht en dat is hier. Welkom terug! Helaas zijn eerdere publicaties nog niet te lezen, maar dat komt ongetwijfeld weer goed.

19 september 2011 · Categorie: blog


Vandaag

Als mij op een dag als vandaag wordt gevraagd waar ik tien jaar geleden was, aarzel ik over het antwoord. Ik wil het best nog een keer vertellen - ik stond voor een wand vol televisies in een Emmense elektronicazaak, het nieuws kon mij onmogelijk ontgaan - maar eigenlijk heeft niemand er wat aan. Tien jaar geleden was ‘nine eleven’ nog gewoon 11 september. Nu hangt er al twee weken in de aanloop naar dé datum een beklemmende spanning in de lucht die je nauwelijks kunt ontwijken.
De wereld probeert momenten van angst en onwetendheid te reconstrueren. Ik doe daar in beperkte mate aan mee door net als tien jaar geleden enkele kranten te kopen. De totale verwoesting van het World Trade Center wordt dezer dagen immers opnieuw breed uitgemeten in de media. Mij gaat het vooral om verhalen van overlevenden en de hartverscheurende laatste woorden van slachtoffers die verwoede pogingen doen om zichzelf te redden of zich er juist in berust hebben dat de laatste seconden van hun leven wegtikken. Daar kan ik urenlang over nadenken in een poging mij het onvoorstelbare enigszins voor te stellen. Ik was ver weg van alle ellende. Ieder woord hierover doet er niet toe.

11 september 2011 · Categorie: blog


Voordeel van de twijfel

Ik heb Twitter. Al een tijdje, maar ik plakte er tot op dit moment nog steeds het stempel ‘experiment’ op. Na bijna honderd berichten wordt het tijd om door te gaan met het idee dat dat voor onbepaalde tijd is. Niet dat ik voortdurend twitter. Om het leuk te houden beperk ik mij tot reacties op andere tweets en gemiddeld drie keer in de week een eigen bijdrage. Bijzonder is dat niet, want er zijn twitteraars met duizenden berichtjes op hun naam. Toch hebben al veertien geïnteresseerden zich aangemeld, omdat ze het blijkbaar interessant genoeg vinden om mij te volgen. Kun je nagaan wat er gebeurt zodra ik echt iets te melden heb.
Zoals de Amerikaanse actrice en zangeres Jessica Simpson. Het gerucht ging dat ze een kleinere cupmaat wilde om er slanker uit te zien op haar aanstaande huwelijk. Het nieuws dat daar niets van waar is, haalde vandaag de Telegraaf. Ze twitterde: ‘Maak je geen zorgen…Ik houd van mijn borsten! Ze gaan helemaal nergens heen!’ Gelukkig maar.
Om nieuws maakte ik geen account aan bij Twitter. Voor echt nieuws zijn 140 tekens (inclusief spaties) gewoonweg te weinig. Of toch niet? Zojuist voelde ik op de bank een trilling, de lamp bewoog en in de dressoirkast rinkelde wat serviesgoed. Niet veel later was de aardbeving in Nederland ‘trending topic’, wat wil zeggen dat een bepaald onderwerp ineens erg populair is. Er hing een soort spanning in de lucht. Misschien komt dat doordat het al donker was en niemand zich op straat begaf. Twitter gaf uitsluitsel. In mijn geval verdient deze manier van communiceren dus nog even het voordeel van de twijfel.

9 september 2011 · Categorie: blog


Twittergedicht

In een twitterbericht / is iedereen meteen op het einde gericht / alsof plots een eindig leven / backspace, backspace, laat me nog heel even

(exact 140 tekens)

13 juli 2011 · Categorie: gedicht