Pottekiekertje 2016: editie 33

Carnavalsvereniging De Kleibakkers uit Haalderen bestaat 33 jaar. In het kader van dit jubileum worden er verschillende activiteiten georganiseerd. Ook het jaarlijkse verenigingsboekje is een speciale editie geworden. Bijdrage: opmaak en redactie.

19 januari 2016 · Categorie: blog


Nieuw: Donatusnieuws

Donatushof, de basisschool van mijn oudste dochter, heeft in het verleden verschillende schoolkranten gekend. Door een gebrek aan vrijwilligers verschijnt er helaas soms een (langere) periode niets. Drie ouders, waaronder ik, blazen de schoolkrant nu weer nieuw leven in en zo werd Donatusnieuws geboren. Bijdrage: redactionele ondersteuning en vormgeving.

18 november 2015 · Categorie: blog


Nieuw: MCA Schoolkrant

Met ingang van november heeft Montessori College Arnhem een echte, professionele schoolkrant. MCA Schoolkrant wordt gemaakt voor en vooral door leerlingen. Bijdrage: redactionele ondersteuning en vormgeving.

15 november 2015 · Categorie: blog




Complot

Amelia Earhart, een beroemde Amerikaanse pilote, verdween in 1937 onder raadselachtige omstandigheden toen ze samen met navigator Fred Noonan een poging waagde de wereld rond te vliegen. Tot op de dag van vandaag is nooit duidelijk geworden wat er zich precies heeft afgespeeld en is er geen enkel spoor van het toestel teruggevonden.
Dat doet mij het ergste vrezen voor de passagiers van de Maleisische vlucht MH370. Hoe kan een complete Boeing 777 zoekraken? Een complottheorie luidt dat het een promotiestunt is voor de remake van de televisieserie Lost. Ook over Amelia Earhart bestonden sterke verhalen. Bijvoorbeeld dat ze nog tot 1982 onder een valse naam heeft geleefd, na bevrijd te zijn uit een Japanse gevangenis.
Complottheorieën worden bedacht zolang we iets niet met zekerheid weten. Een psycholoog weet daar wel het een en ander over te zeggen. Toch moeten we het nu bij zoeken houden. En medeleven. Hoop.

18 maart 2014 · Categorie: blog


Notitieboekje

Mijn vrouw heeft de papieren agenda aan de wilgen gehangen. Nu noteert ze afspraken op onze tablet, waarna een overzicht ook meteen te zien is op haar telefoon. Dat werkt een stuk prettiger, zegt ze, helemaal als manlief voortaan hetzelfde doet. Schoorvoetend legde ik vast dat ik naar de kapper moest. En dan ook meteen maar een dag in september, want ik weet dat ik dan vrij moet zijn. Dit is eigenlijk niets voor mij. Ik doe het liever analoog. Als het gaat om het bijhouden van kleine notities. Maar zeker ook omdat ik niet vergroeid wil raken met een telefoon of een tablet. Het is al erg genoeg dat je er onderweg iedereen mee ziet lopen, dus ik doe het niet.
In een tijd dat de wereld digitaliseert, is het een verademing om het op de ouderwetse manier te blijven doen. Enkele jaren geleden kreeg ik een Midori Traveler’s Notebook, een in een leren omslag gebonden notitieboek. Naarmate je het meer gebruikt, krijgt het karakter en je kunt het met allerlei aanvullingen uitbreiden tot het aan je wensen voldoet. En voor een snelle krabbel is een klein cahier van Moleskine, een merk met een boeiend verleden, uitermate geschikt.
Iets wat voor de heb nog op mijn lijstje staat wordt gemaakt door het Milanese bedrijf Ogami: papier van steen, oftewel Repap (‘paper’ achterstevoren). De aanschaf van deze boekjes zal waarschijnlijk niet lang meer op zich laten wachten. Het hart van een papierliefhebber gaat hier sneller van kloppen…

12 februari 2014 · Categorie: blog


Minimaliseren

Wij zijn aan het minimaliseren. Ik las erover in de nieuwste editie van Radar+ en werd meteen enthousiast. Het idee is dat je alle spullen van de hand doet die je niet gebruikt. Of je nu iets weggooit, aan familie geeft of verkoopt, de bedoeling is dat alleen nuttige dingen en voorwerpen met emotionele waarde overblijven. Dat ruimt op!
Iedereen wordt er gelukkiger van, is de ervaring. De een pakt het rigoureus aan en bekijkt nog een laatste keer al haar foto’s om ze vervolgens - naast heel veel andere dingen - definitief weg te doen. De ander stelde een ‘buy nothing year’ in, wat betekent dat je een heel jaar geen spullen koopt en het moet doen met wat er in huis aanwezig is. Zelfs tastbare cadeautjes voor jarigen zijn uit den boze. Het is even wennen, maar binnen enkele dagen heb je de smaak te pakken.
Wij zijn meteen voortvarend te werk gegaan. Op zolder, in slaapkamers, de hal, de keuken, de woonkamer en de schuur: als je goed kijkt staan in elk vertrek spullen die je, eenmaal weg, niet snel mist. Zelfs de tuin moest eraan geloven. Met sommige voorwerpen had ik moeite, want het kan immers zomaar gebeuren dat je net dat ene nodig hebt. Die knop omzetten en denken dat zoiets zelden gebeurt, kost moeite. Iedere horde gaat je echter makkelijker af en voor je het weet besef je dat je eigenlijk al veel te lang alleen maar aan het verzamelen bent geweest.
Minimalistischer leven heeft bij ons een opgeruimder huis als resultaat en we raken minder dingen kwijt. Daarnaast zijn we van plan tastbare cadeautjes te vervangen door ervaringen, bijvoorbeeld een theatervoorstelling, iets leerzaams ondernemen, een keer uit eten of de kinderen een fijne dag bezorgen. Kennis opdoen en mooie herinneringen voor later, zoiets is veel meer waard!

11 februari 2013 · Categorie: blog